www.hondensport.de

RASHOND OF X-HOND!
Mijn honden zijn puur gefokt op karakter en werkeigenschappen. De werkeigenschappen komen bij mij dus altijd op de eerste plaats. Uiterlijk van een hond telt bij mij nauwelijks want echte schoonheid zit voor mij in de werkeigenschap van een hond. Maar als je mijn honden goed bekijkt zul je kunnen zien dat dit zeker prachtige mooie honden zijn met een fantastiche uitstraling.
Groot probleem in de sport bij veel rashonden is dat in de loop der jaren sommige (werk)rashonden tijdens het fokken te veel op uiterlijk zijn geselecteerd en dat komt niet altijd ten goede van de werkeigenschappen. Vooral bij de Duitse herder zie je dit probleem de laatste 20 jaren sterk verbreed aanwezig, terwijl dit ras van oorsprong toch wel degelijk als werkhond bedoelt is. Niet voor niets heeft Dr. Helmut Raiser in 2008 in Duitsland de RSV2000 opgericht om de werkeigenschappen weer terug te fokken in dit ras. Een zeer goede zaak natuurlijk, maar een lange weg die nog begaan moet worden! De Belgische (mechelse) herder daarintegen is wel degelijk meer gefokt op werkeigenschappen. Op de foto hiernaast zie je overigens toch echt een duitse herder afgebeeld, kampioen Ribert von Grafrath, Sieger der Bundessiegerzuchtschau 1904. Kijk eens goed naar de bouw van deze hond en je zult moeten toegeven dat die toch veel overeenkomsten heeft met de mechelaar van nu. De aflopende rug is er niet, de vorm van de hals is anders, de stand van de poten zijn recht, een compleet andere hond gewoon! Veel van deze vormgeving heeft de mechelaar van vandaag de dag nog wel. De mechelaar is dan ook momenteel de sporthond van de 20e eeuw! De variant terveurense en groenendaeler werden meer voor de show gefokt, en daar zie je duidelijk meer problemen in de gemiddelde werkeigenschappen. De Mechelaar werd wel veelvuldig om zijn werkeigenschappen gefokt. De grondsnelheid, de scherpte, de aktie, de wendbaarheid en de snelle timing en natuurlijk hun enorme "will to please" zijn gewoon onovertrefbaar. Momenteel zie je bij IPO en andere sporten dat in de top de Mechelaars hoofdzakelijk de lakens uitdelen. De Hollandse herder daarnaast is een hond die sterke overeenkomst vertoont met de mechelse herder en steeds meer in opkomst is, vooral in Nederland (oorsprong) is dit ras als sport en diensthond sterk in opkomst. Bijkomend voordeel is dat de gemiddelde bijtkracht van de Hollandse herder zelfs net iets hoger kan liggen dan bij de mechelaar. Maar wat nu als je geen rashond hebt of wilt? Ook dan kun je gewoon aan hondensport meedoen. De NBG in Nederland en in Duitsland de DVG, zijn verenigingen voor met name alle rassen en mixen door elkaar. Hier vind je dus ook X-honden terug. Vooral als het om echte harde prestaties gaat zul je versteld kunnen staan wanneer je de juiste mix van de echte goede werkhonden weet te fokken. In Nederland kennen we naast de Ipo natuurlijk nog de Koninklijke Nederlandse politiehondenvereniging (KNPV). Met name in deze KNPV, absoluut de zwaarste tak in de hondensport, zie je dat X-Mechelaars of X-Hollandse herders daar voornamelijk het beeld in de sport bepalen. Echte praktijk/dienst honden worden hier veelvuldig in X-formaat gefokt. Zeer harde stellers en honden die heel hard bijten met extreme driften zijn daar dus geen uitzondering. Uiterlijke schoonheid is mooi meegenomen maar telt daar zo goed als niet mee. Het gaat erom om een zo goed mogelijk certificaat te kunnen gaan draaien met de hond. X-honden kunnen dus zeer overtuigend presteren op hoog niveau en zijn zeer breed inzetbaar. Veel X-honden worden opgekocht/verkocht aan als diensthond of sporthond aan sporters, politie en beveiliging in Amerika, Nederland, Duitsland en vele andere landen. De Nederlandse KNPV heeft momenteel procentueel het beste en hoogste exportgehalte aan sport/diensthonden. Groot voordeel is dat de papierenrompslomp zoals bij een rashond met stamboom wel het geval is, er niet aan te pas komen. En dat maken de kosten/ risico's natuurlijk een stuk minder. Je zult maar een rashondpup voor de sport hebben gekocht voor een €800,- en de werkeigenschappen laten nogal te wensen over...Natuurlijk zijn er liefhebbers van een ras die er voor kiezen om uitsluitend daar mee te gaan sporten. Dan heb je een persoonlijke voorkeur voor een ras, en dat is op zich goed te begrijpen. En ook daar zie je zeker uitzonderingen die zeer goed presteren in de sport. Belangrijk is dat de rasvereniging zich hier ook meer op toelegt, want bepaalde rassen zijn nou eenmaal voorbestemt als werkhond, en het is doodzonde om deze eigenschappen verloren te laten gaan. Daar moeten we met z`n allen voor waken!